ยอมรับตรง ๆ ว่าเมื่อก่อนเวลาได้ยินคำว่า Business Plan ฉันก็เคยคิดว่าเป็นเอกสารที่ทำไว้ให้ดูเป็นมืออาชีพมากกว่า เป็นอะไรที่มีไว้ ประกอบการยื่น มากกว่าจะเป็นตัวแปรจริงในการขอ สินเชื่อเพื่อธุรกิจ โดยเฉพาะถ้าเป็นร้านอาหารเล็ก ๆ ที่เจ้าของร้านทำเองทุกอย่าง ตั้งแต่ซื้อของ เข้าครัว รับออเดอร์ ไปจนถึงปิดยอดปลายวัน มันง่ายมากที่จะคิดว่าแค่ยอดขายดี เดินบัญชีโอเค แล้วหาสักที่ที่มี สินเชื่ออนุมัติง่าย ก็น่าจะพอ
แต่พอฉันลองไล่อ่านบทความหลักของ easycashflows ในหัวข้อ ทำไม Business Plan ถึงมีผลต่อการอนุมัติสินเชื่อเพื่อธุรกิจ ฉันรู้สึกว่าเขาจับจุดได้ตรงมาก เพราะสิ่งที่ธนาคารมอง ไม่ได้มีแค่ว่า ร้านนี้ขายดีไหม แต่เขามองต่อว่า ร้านนี้มีระบบคิดทางการเงินดีพอไหม ด้วย และ Business Plan ที่ดีจะต้องตอบให้ได้พร้อมกัน 4 เรื่อง คือ ธุรกิจทำเงินจากไหน ต้องใช้ เงินทุน เท่าไร เงินที่ขอจะสร้างรายได้กลับมาเมื่อไร และถ้ายอดขายไม่เป็นไปตามแผน ร้านจะรับมือยังไง
พอเห็น 4 ข้อนี้ ฉันลองจำลองเคสร้านอาหารเล็กขึ้นมาในหัว เป็นร้านที่ขายข้าวและเครื่องดื่ม รายได้เฉลี่ยต่อวันโอเค ลูกค้าแน่นช่วงเที่ยง แต่เงินในร้านกลับตึงตลอด เจ้าของร้านอยากขอ สินเชื่อเพื่อธุรกิจไทย สักก้อนเพื่อปรับครัว ซื้ออุปกรณ์เพิ่ม และมี เงินทุนหมุนเวียน สำรองไว้ 23 เดือน ตอนแรกถ้าพูดแบบสั้น ๆ มันดูเป็นเหตุผลที่ฟังขึ้นมากนะคะ แต่พอลองเขียนเป็นแผนจริง ฉันถึงเห็นเลยว่าแค่คำว่า จะเอาเงินไปขยายร้าน มันยังไม่พอสำหรับการเป็นแผนที่ทำให้คนปล่อย สินเชื่อเงินกู้ มั่นใจ
สิ่งที่ฉันสังเกตจากการลองจัดแผนคือ ร้านจำนวนมากอธิบาย ความต้องการเงิน ได้ แต่ยังอธิบาย ความสัมพันธ์ระหว่างเงินก้อนนั้นกับรายได้ในอนาคต ไม่ชัด เช่น บอกว่าจะขอ 800,000 บาท แต่ไม่แยกว่ากี่บาทใช้ซื้ออุปกรณ์ กี่บาทเป็นค่ารีโนเวต กี่บาทเผื่อ เงินทุนหมุนเวียน และกี่บาทจะทำให้ยอดขายเพิ่มขึ้นจริง ตรงนี้เองที่บทความหลักพูดไว้น่าสนใจมากว่า หลายกิจการรายได้ดี แต่ขอไม่ผ่าน เพราะอธิบายการใช้เงินไม่ชัด ขณะที่บางรายยังไม่ได้ใหญ่มาก แต่มีแผนชัดเจน จึงมีโอกาสได้ สินเชื่อเพื่อธุรกิจ มากกว่า
ฉันว่าจุดนี้เป็น แก่น ที่คนทำร้านอาหารควรเห็นเลยนะ เพราะร้านอาหารเป็นธุรกิจที่ดูเหมือนจับต้องง่าย แต่จริง ๆ ตัวเลขมันซับซ้อนกว่าที่คิดมาก รายได้เข้าทุกวันก็จริง แต่เงินก็ออกทุกวันเหมือนกัน ทั้งค่าวัตถุดิบ ค่าแรง ค่าเช่า ค่าระบบเดลิเวอรี และค่าเสียโอกาสจากของเสียหรือของค้างสต๊อก ถ้า Business Plan ของเราเล่าแค่ภาพฝันว่า ถ้าได้ทุน ร้านจะโต แต่ไม่เล่าว่าโตยังไง โตจากอะไร และใช้เวลากี่เดือนกว่าจะเห็นผล ธนาคารก็มีสิทธิ์มองว่านี่เป็นแค่ความหวัง ไม่ใช่แผนธุรกิจ
จากที่ลองจัดแผนแบบจริงจัง ฉันพบว่ามี 3 จุดที่พอเขียนแล้วความน่าเชื่อถือของร้านเปลี่ยนทันที แม้จะไม่ได้ทำงบหนาเป็นสิบหน้า จุดแรกคือ การเขียนให้ชัดว่าร้านทำเงินจากไหน ไม่ใช่แค่บอกว่าขายอาหาร แต่ต้องแยกให้เห็นว่า รายได้หลักมาจากหน้าร้าน เดลิเวอรี หรือรับออเดอร์กลุ่มลูกค้าออฟฟิศ จุดที่สองคือ บอกให้ได้ว่าเงินที่ขอจะเปลี่ยน คอขวด อะไรในร้าน เช่น เครื่องครัวช้า โต๊ะนั่งน้อย หรือครัวรองรับออเดอร์เดลิเวอรีไม่ทัน และจุดที่สามคือ ต้องกล้ายอมรับความเสี่ยงด้วย เช่น ถ้ายอดขายต่ำกว่าคาด 20% ร้านยังไหวไหม จะลดต้นทุนตรงไหนก่อน หรือจะหมุนกระแสเงินสดยังไงต่อ
ตรงนี้มันไปสอดคล้องกับสิ่งที่ธนาคารแห่งประเทศไทยวางไว้ในแนวทาง Responsible Lending ด้วยค่ะ เพราะหลักการสำคัญคือ การให้สินเชื่อต้องอิงความสามารถในการชำระหนี้จริงและข้อมูลที่สะท้อนความเหมาะสมของผู้กู้ ไม่ใช่ดูแค่ว่าปล่อยกู้ได้หรือไม่ได้อย่างเดียว พอคิดแบบนี้ Business Plan เลยไม่ใช่แค่เอกสารเพื่อความสวยงาม แต่เป็นเครื่องมือที่ช่วยให้คนปล่อยกู้เห็นว่าร้านของเรารู้จักตัวเองจริง
อีกเรื่องที่ทำให้หัวข้อนี้ยิ่งสำคัญในปีนี้ คือภาพรวมการเข้าถึงสินเชื่อของ SME ไทยยังไม่ได้ง่ายขึ้นแบบที่หลายคนหวัง ธปท. ระบุว่า สินเชื่อ SMEs ติดลบต่อเนื่อง 13 ไตรมาส จากทั้งความต้องการสินเชื่อที่ลดลง และความระมัดระวังของธนาคารพาณิชย์ที่มากขึ้นเพราะต้นทุนความเสี่ยงเครดิตสูงขึ้น จึงต้องมีโครงการ SMEs Credit Boost เพื่อช่วยเพิ่มโอกาสเข้าถึงแหล่งทุนให้ผู้ประกอบการ
พอเห็นภาพนี้ ฉันยิ่งรู้สึกว่า ใครที่ยังคิดว่าแค่หาแหล่ง สินเชื่ออนุมัติง่าย แล้วเรื่องจะจบ อาจกำลังมองสั้นเกินไปนิดหนึ่ง เพราะในภาวะที่ธนาคารระวังมากขึ้น สิ่งที่ช่วยให้คำขอ กู้sme ดูแข็งแรงขึ้น ไม่ใช่แค่เอกสารครบ แต่คือความสามารถในการ เล่าเรื่องตัวเลข ให้ธนาคารเชื่อว่าเงินก้อนนี้จะไม่กลายเป็นภาระที่ร้านแบกไม่ไหว
ฉันลองคิดต่อในมุมของร้านอาหาร แล้วพบว่าร้านที่มี Business Plan ดี ไม่จำเป็นต้องเป็นร้านที่เขียนเก่งที่สุด แต่เป็นร้านที่ตอบคำถามพื้นฐานให้ชัดที่สุดมากกว่า เช่น ถ้าขอ เงินทุน 600,000 บาท ต้องตอบให้ได้ว่าเอาไปทำอะไรบ้าง ถ้าบอกว่าจะเพิ่มออเดอร์เดลิเวอรี ต้องชี้ให้เห็นว่าตอนนี้คอขวดคืออะไร ถ้าซื้อเครื่องใหม่แล้วจะเพิ่มกำลังผลิตกี่เปอร์เซ็นต์ ถ้าปรับร้านแล้วจะเพิ่มจำนวนที่นั่งหรือเพิ่มบิลเฉลี่ยได้จริงไหม และที่สำคัญ ถ้าผลไม่เป็นตามคาด ร้านยังมีแผนสำรองอะไร
อันนี้เป็น micro-experience ที่ฉันคิดว่าน่าจะใกล้กับสิ่งที่หลายคนเจอจริง คือพอลองเขียนตัวเลขลงไป เราจะเริ่มเห็นเองเลยว่า บางความคิดที่ตอนพูดฟังดูดี พอเขียนเป็นแผนกลับยังไม่แน่นพอ เช่น เราอาจคิดว่าซื้ออุปกรณ์เพิ่มแล้วรายได้จะโตแน่ แต่พอเขียน timeline กลับพบว่าต้องใช้เวลา 23 เดือนกว่าลูกค้าจะรับรู้ หรือเราคิดว่าควรขอวงเงินเผื่อไว้เยอะ ๆ แต่พอแตกเป็นรายการจริงแล้วอาจใช้ไม่ถึงขนาดนั้น การได้เห็นจุดพวกนี้ก่อนยื่นจริง ช่วยลดโอกาสขอ สินเชื่อเงินกู้ เกินความจำเป็นด้วย
อีกด้านหนึ่ง Business Plan ยังช่วยเจ้าของร้านเองด้วยค่ะ ไม่ใช่แค่ช่วยธนาคาร เพราะมันบังคับให้เราแยกให้ออกว่า อะไรคือเงินลงทุน และอะไรคือ เงินทุนหมุนเวียน ถ้าไม่แยก ต้นทุนจะมั่วไปหมด และเราจะไม่รู้เลยว่าที่ร้านตึงมือ เป็นเพราะลงทุนหนักเกิน หรือจริง ๆ แค่กระแสเงินสดในแต่ละเดือนยังไม่บาลานซ์ ซึ่งนี่เป็นปัญหาที่ร้านอาหารเจอบ่อยมาก
สิ่งที่ฉันชอบในบทความหลักคือ เขาไม่ได้พูดเกินจริงว่า แค่มี Business Plan แล้วจะการันตีว่าอนุมัติแน่นอน แต่เขาชี้ให้เห็นอย่างเป็นระบบว่า แผนธุรกิจที่ดีช่วยให้ธนาคารเห็นภาพเดียวกันกับเจ้าของกิจการตั้งแต่ต้น ว่าเงินจะถูกใช้ไปเพื่ออะไร สร้างรายได้กลับมาอย่างไร และผ่อนคืนจากกระแสเงินสดก้อนไหน (easycashflows.com
)
ถ้าสรุปในภาษาคนทำร้านอาหารเลยนะคะ ฉันรู้สึกว่า Business Plan มีผลต่อการอนุมัติ สินเชื่อร้านอาหาร เพราะมันเป็นสิ่งที่เปลี่ยนร้านจาก ร้านที่อยากกู้ ให้กลายเป็น ร้านที่รู้ว่ากู้ไปทำอะไร และสองอย่างนี้ให้ความรู้สึกกับธนาคารไม่เหมือนกันเลย
ดังนั้น ถ้าคุณกำลังมอง สินเชื่อเพื่อธุรกิจ หรือกำลังเตรียม กู้sme เพื่อเพิ่ม เงินทุน ให้ร้าน อย่าเพิ่งรีบถามแค่ว่าที่ไหนอนุมัติง่ายสุด ลองกลับมาถามตัวเองก่อนว่า Business Plan ของร้านตอนนี้ตอบ 4 คำถามสำคัญได้ครบหรือยัง เพราะบางครั้งสิ่งที่ทำให้กู้ผ่าน ไม่ใช่ยอดขายที่สูงกว่า แต่อาจเป็นแผนที่ชัดกว่าก็ได้
ถ้าอยากอ่านมุมต้นทางแบบเต็ม ๆ ว่าหัวข้อ ทำไม Business Plan ถึงมีผลต่อการอนุมัติสินเชื่อเพื่อธุรกิจ ในบทความวิธีเขียนbussinessplanเพื่อขอสินเชื่อ
อธิบายไว้ยังไง ฉันแนะนำให้ตามไปอ่านต้นฉบับต่อเลยค่ะ เพราะบทความนั้นวางประเด็นได้ดีมาก และช่วยให้เห็นว่า ระหว่างการขอ สินเชื่ออนุมัติง่าย กับการทำให้ธนาคาร เชื่อ ธุรกิจเรา จริง ๆ แล้วจุดเริ่มต้นอาจอยู่ที่แผนธุรกิจที่เล่าเรื่องได้ตรงและซื่อสัตย์ที่สุดนี่เอง
เข้าชม : 2
|
